Op de eerste vrijdagmiddag van april plaatste ik mezelf op een bankje aan de Mississipi River om van de zonsondergang te genieten. Met oordopjes in mijn oren en iPod op shuffle keek ik naar het rustig voorbijstromende water, de beboste oevers aan de overkant en de bruggen met rijdende auto's aan weerszijden. Terwijl het water haar weg vond kwam er vanuit de verte een stekelachtige gedaante mijn gezichtsveld binnen drijven. Het bewoog zich in een dusdanig traag tempo met de stroming mee dat ik tijd genoeg had om me af te vragen wat het in hemelsnaam zou kunnen zijn. Uiteindelijk bedacht ik me dat als Loch Ness een monster had, waarom de Mississipi dan niet? Helemaal zeker was ik echter niet en de twijfel sloeg des te meer toe toen er een tweede monster aan kwam zwemmen. Ondertussen produceerde mijn iPod nog steeds geluid en klonk er de volgende tekst vanuit mijn oordopjes: ''All I am is a piece of wood, cut from something living''. Op dat moment drong het to me door: het was maar een boom.
Youth Group - Piece of Wood
5 comments:
Gerrit Komrij kan er nog wat van leren!
Zo poëtisch was je in NL nooit!
Anyway, dope dat het nog steeds cool is daar, ik nu Pasen vieren.
Heel erg gaaf gewoon.
I speak to you soon!
ik dacht dat jij neit meer blowde?
Ik zat daar op het terrasje aan de Herengracht in Amsterdam. Fietsers gingen voorbij, toeristen op boten maakten foto's, in de verte blafte een hond. Een glas viel van tafel, niemand keek op. De slagroom lag naast de appeltaart in plaats van erop. Dit leek normaal aangezien de nootjes anders niet zichtbaar zouden zijn. nrc next schreef over bezuinigingen. Echter geen woord over de apeltaart. Nergens een stukje over de blaffende hond. Zelfs geen foto's van toeristen. Ik besefte dat het totaal van deze gebeurtenissen enkel aan mij toebehoorden..Er bewoog wat in het water..Een tak? Een vis of een zwaan? Nee, het was Jaime op een stuk hout, van een levende boom, en hij zong iets over hout en koude vingertoppen..Ik keek weer in de krant maar zag niks...
Wespen op de appeltaart, koekjes op de bijenkorf. Zoals astroneet Arnuf zijn sjekkie rolt, zo loopt een onoogelijke blinde kat met open ogen het olifantenmoeras in. Een dakloze zonder armen en benen danst als Bassie die geen slagroomtaartjes krijgt. Nou maar hopen dat Sieneke het songfestival wint.
Sieneke wint het Songfestival, dat staat vast. En grote smurf blaast de slagroom van de appeltaart. Brilsmurf ziet niets meer, smurfin giecheld..
Post a Comment