New Orleans

Even wat anders. New Orleans is niet te vergelijken met welke andere Amerikaanse stad dan ook. Je zou zelfs kunnen zeggen dat het een on-Amerikaanse plek is. Geen hoogbouw in downtown, karakteristieke Franse balkonnetjes en een relaxte sfeer. Daarnaast verbleef ik in een prima hostel met een grote tuin en een zwembad.

De stad staat bekend om haar traditionele Cajun food. Op mijn eerste avond ben ik dit meteen maar gaan proberen met een groep mensen die ik deels al in Nashville had ontmoet. We kwamen pas om 22:30 aan bij Coop's Place, wat uiteindelijk een populair restaurant bleek aangezien we alsnog een half uur moesten wachten voordat we aan konden schuiven. Maar wat hield dat Cajun voedsel uiteindelijk in Jaime? Nou, het komt er zo'n beetje op neer dat ze in New Orleans graag garnalen, konijnenworst en alligator eten. En als het even kan mixen ze het gewoon door elkaar met wat rijst en bonen erbij.
Een ander populair gerecht hier is crawfish. Normaal ben ik niet zo'n seafood fan, maar dit laatste heb ik toch maar geprobeerd. Een van de werknemers van het hostel was namelijk jarig en trakteerde op deze lokale specialiteit. De kreeften werden in een grote pan gegooid vergezeld door aardappels, mais, worst, knoflook en kruiden. Vervolgens werd de hele mikmak op de picknick tafels gesodemieterd, waarna iedereen zijn gang kon gaan.

New Orleans wordt omringd door moerasgebied en daarom ben ik maar een dagje meegegaan met de swamp tour. In deze moerassen leven een hoop diersoorten, waaronder slangen, schildpadden en alligators. Tijdens de busreis ernaartoe zag ik al twee alligators aan een slootkant liggen. De verwachtingen op meer van dit soort beesten tijdens de tour waren dus hooggespannen, maar wat dat betreft kwam ik helaas van een koude kermis thuis. Wel zijn we een drietal slangen en wat aparte vogels tegengekomen en de gids had leuke en interessante verhalen over de moerassen.

In het weekend van 9-11 april stond het French Quarter Festival op het programma. Opnieuw een hoop live muziek maar ditmaal voornamelijk jazz. In totaal waren er rond de 18 podia, maar de optredens in the Preservation Hall sprongen er het meest bovenuit. Deze club is volledig behouden in oude stijl en biedt louter plaats aan typische New Orleans en Dixieland jazz bands.

Tijdens dit festivalweekend heb ik ook voor het eerst kennis gemaakt met het fantastische wapenbeleid van de V.S. Ik was op mijn weg terug van de podia naar het hostel en besloot de tram te nemen. Tijdens de stop op de hoek van het populaire en drukke Bourbon Street hoorde ik opeens twee knallen. Ik dacht dat het vuurwerk was, maar al snel zag ik mensen wegrennen en wegduiken. Uiteindelijk bleek dat er die avond zeven mensen zijn neergeknald, voor zover ik weet geen doden. Toch wel een aardige schok, aangezien ik die avond ervoor dezelfde route naar het hostel gelopen had. Na deze avond heb ik dat maar niet meer gedaan!

Momenteel zit ik alweer veilig in Austin, Texas. Binnenkort weer een update. Vergeet niet het bericht over Nashville en Memphis hieronder te lezen!