Voor het gemak slaan we Dallas, Tucson en Phoenix maar even over, want geen van deze steden haalt het bij mijn belevenissen in Vegas en de tour naar de Grand Canyon die ik hiervandaan heb gemaakt. Las Vegas, een belachelijk gokparadijs, doet er werkelijk alles aan om mensen binnen te halen en hun zoveel mogelijk uit te laten geven. Onder het motto ''Whatever happens in Vegas, stays in Vegas'' gaan de bezoekers helemaal los.
In principe zou ik de uitermate oncomfortabele Greyhound bus naar Las Vegas nemen, maar Craig, een Canadees die ik ben tegengekomen in het hostel in Phoenix, wilde me graag een lift geven. Dit scheelde me weer een paar uurtjes en met Craig's 4x4 konden we mooi wat offroad wegen verkennen.
Je kan in principe niets anders doen in Vegas dan geld uitgeven. Het leven bestaat hier louter uit gokken en uitgaan, dus aangekomen bij het plaatselijke hostel heb ik me meteen maar ingeschreven voor wekelijkse Fremont Street pubcrawl. Fremont Street is op ''The Strip'' na het bekendste deel van de woestijnstad, o.a. het welbekende neon cowboy bord hangt hier. Het werd uiteindelijk een goede avondd met hier en daar een beetje gokken, bull-riding en zogenaamde ''Jagerbombs''; een soort van duikbootje maar dan met een shot Jagermeister in je bier in plaats van een flesje Flugel.
The day after ben ik de Las Vegas Boulevard, ook wel''The Strip'', gaan bekijken. Dit is de straat waar alle casino-hotels hun rare fratsen uithalen. Wil je de Eiffeltoren zien, ga dan lekker naar hotel Paris, waar ze de gehele Franse hoofdstad hebben nagebouwd. Als je meer zin hebt in pyramides, sfinxen, de fonteinen van Monaco of een schateiland, loop dan een stukje verder.
Met deze lokkertjes proberen de casino's je binnen te halen om lekker te gaan gokken. Echter is dit naar mijn idee niet het enige wat ze doen om mensen te trekken. Volgens mij zit er zelfs een hele psychologie achter het concept Las Vegas. Zo is er nergens op ''The Strip'' een bankje te vinden, dus de enige manier om je benen te rusten is plaats te nemen achter een gokkast. Ook zijn de de meeste stoepen afgesloten van de weg, dus gemakkelijk oversteken zit er niet bij. De enige manier om naar de overkant te komen is de brug te nemen die je, niet toevallig, langs de ingang of zelfs door de casino's leidt. De gokhallen zien je natuurlijk liever blijven dan gaan en daarom hebben ze het lekker lastig gemaakt voor de gemiddelde bezoeker om de uitgang te vinden.
Goed, voor zover mijn theorie over de slimme strategieen van Vegas. Ik had me vantevoren voorgenomen om niet te veel uit te geven en dat heb ik dan ook redelijk gedaan. In het begin had ik zo'n $20 verloren aan de slotmachines maar op mijn laatste avond in Las Vegas heb ik dit weer terugverdiend met blackjack, waarmee je volgens mij een veel grotere winstkanst hebt (je hebt sowieso meer controle).
Monday, May 10, 2010
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
The time I was in Vegas they made the movie with the Ashton Kutcher.
Everytime I gamble now I Think HAHA I famous everywhere in the united USA.
I hope you not yet sick of bad air and crocodile disease. When you have big time fun you go bounce on casino street and whistle the anthem.
I Speak to you soon!
Stirling.
Zozo, dicht bij de oostkust. Wel jammer dat je van je $20 geen miljonair bent geworden . . . .
Neem ff een paar mee naar NL, want die dingen worden meer waard.
Laters
Post a Comment